kendimi bedenime emanet ediyorum

Dans ederken etrafta uçuşan saç tellerim

toz

mekanın gözümün algı süresine sığan ve kaybolan detayları

süzülen ışık huzmeleri

arada

kelimeler,

havaya asılı

yıllar boyunca tanımlayamadığım,

anlamını kimseye aktaramadığım

bir tür hayalet edebiyat

dansa en yakın sanat

şiir sanki

Kelimeler tanımsız da olsa

Duyguları ve dokuları

uzak-yakın mesafede tanıdık

Şiir

eşyalar,

binalar arasında

uzayın derinliklerinde

kara deliklere varana, bazen kaybolana dek

kelimelerin şarkısı ile var olan

kimi zaman mırıldanan

ve

kendine has bir sihir tozu ile

bir araya gelip, bağlanan kelimeler…

sihir

herkesin kendi yaratıcılığında

kendi dansında gizlenen,

açığa çıkmayı bekleyen…

Dans edip

kendi rüzgarını hissettikçe insan

sihir tozları da hareketlenmekte,

kişiye ilham,

sebepsiz ve sonsuz olana yol olmakta

baştan başlamaya

yeniden yaratmaya

başka bakmaya

yaşama hayalini katmaya…